Damesvoetbal in de Andes, Cusco, Peru.

Damesvoetbal in de Andes, Cusco, Peru. Dappere vrouwen die spelen op 4.000 meter hoog, zelfs als je het niet gelooft.

In de moderne tijd is voetbal een universele sport, beoefend in elke uithoek van onze planeet. Hoewel hij aanvankelijk een favoriet van mannen was, werd hij geleidelijk door vrouwen geadopteerd. Vandaag is er de FIFA Wereldbeker Dames, het belangrijkste internationale nationale damesvoetbaltoernooi ter wereld. Er zijn ook jeugdcompetities zoals de U-20 Wereldbeker Damesvoetbal en de U-17 Wereldbeker Damesvoetbal, beide georganiseerd door FIFA.

Het damesvoetbalteam van Peru loopt niet ver achter en nam al deel aan de Copa América om een quotum voor het WK te bereiken. In de maand april van het jaar 2018 werd de Copa América Femenina 2018 Chile gehouden. Kampioen Brazilië en tweede in Chili kwalificeerden zich direct voor Frankrijk 2019. Argentinië eindigde als derde en won zijn World Cup-ticket na Panama te verslaan, vierde van CONCACAF.

In de Andes, honderd kilometer van Cuzco, in Churubamba, vieren ze al jaren oogsten, geboorten en feesten met voetbalwedstrijden. Vrouwen spelen als echte professionals, zonder schoenen of trainer, en winnen titels. Churubamba is een plaats ver weg op 4000 meter boven zeeniveau, waar de toppen van het Andesgebergte een zeer groene vlakte omringen. Het landschap van het dorp lijkt op de natuurlijke imitatie van een groot voetbalstadion. Op deze plek staan slechts 60 lemen huizen met rieten daken en een school.

Benedicta Mamani pakt een bal uit zijn keuken en hoewel hij mank loopt, omdat hij de dag ervoor gewond was geraakt tijdens de begrazingsactiviteit. Ze gebruikt weegbree, een pijnstillende plant die in haar cabinetuin groeit, omdat ze de trainingsmatch niet wil missen. Mamani is front en kapitein van het voetbalteam van zijn dorp. Hij is 40 jaar oud. Vandaag zag je een eigen kostuum, net als de andere vrouwen van Churubamba, een stad waarvan het damesvoetbalteam vijf keer de Olympische Spelen in de provincie Andahuaylillas heeft gewonnen.

Benedicta draagt vier sets gekleurde rokken, een witte blouse, een alpaca wollen jas en een platte of platte, vierkante, breedgerande hoed, geborduurd met gekleurde draden en bezaaid met pailletten. De spelers dragen geen slippers omdat hun voeten zo dik zijn dat ze alleen slippers kunnen dragen (traditioneel Andes-schoeisel). Dit is de officiële jurk om te voetballen, de kleding die ze elke dag dragen. Vrouwen ontmoeten elkaar om gemeenschapsproblemen te bespreken en een voetbalspel te spelen.

Het verhaal begint in 1982, het jaar van de Wereldbeker in Spanje. De inwoners van Churubamba luisterden via hun radio's naar het nieuws; sommigen kwamen van de berg af om tv-spellen in naburige steden te bespioneren. Na het kampioenschap plaatsten ze op het dorpsplein houten bogen, ondersteund door de priesters van de Andahuaylillas-kerk, die in het voetbal een middel zagen om sommige dorpsproblemen, zoals alcoholisme, te verminderen. In 1999 organiseerde de katholieke kerk in het gebied een sportkampioenschap waaraan alle boerendorpen en buurten van Andahuaylillas zouden moeten deelnemen. De prijs voor de winnaars: brood met kaas en wat sinaasappels; voor de verliezers, hetzelfde. Het lijkt niets, voor hen is het veel.

Het Frans-Duitse televisienetwerk ARTE T.V. Hij presenteerde een filmverslag over de vrouwelijke voetbalspelers van de Andes van Churubamba, Cuzco, Peru, geregisseerd door Carmen Butta, uit Italië en de vertaling van Quechua door Dr. Alfredo Alberdi. Voetbal beoefend door Quechua-vrouwen toont de schoonheid van de sport, de kleur van de natuur en haar bewoners; ook de vreugde, vriendschap en de mogelijkheid om de straffen op te ruimen voor de extreme armoede van hun land en hun overweldigende familielasten.

De Peruaanse fotograaf Daniel Silva Yoshisato van Agence France Press, die de World Press Photo-wedstrijd in 2005 won, legt ook de liefde van Churubamba voor vrouwenvoetbal vast.

Damesvoetbal kan ook worden bekeken in andere uithoeken van Peru. De beelden van het kampioenschap op de beurs van Hualahoyo, district El Tambo in Huancayo, regio Junín doen denken aan de voetballers van Churubamba, Cuzco.